Diz çökmüyoruz, bu da size dert olsun!

Diri diri yakılmayı göze almış, diz çökmemişti Bruno, diz çökmemişti Servetus; sürgüne yollansa da diz çökmemişti Victor Hugo, diz çökmemişti Nâzım, diz çökmemişti Ahmet Kaya, diz çökmemişti Brecht; kurşuna dizilmeyi göze almış, diz çökmemişti Wagner, diz çökmemişti Dostoyevski, diz çökmemişti Lorca; idama yürürken bile başı dikti Deniz’in, başı dikti Mahir’in, başı dikti Hüseyin’in, başı dikti Erdal’ın; endişe ile intihar etmişti de yine onurluydu soğuk bedenleri Zweig’ın, Lotte’nin, Yesenin’in; baldıran zehrini bal diyerek içmişti Sokrates; engizisyon kılıcının gölgesi altında dahi, yine de döndürmüştü dünyayı Galileo; tutsak edilmişti, katledilmişti de diz çökmemişti Boethius, diz çökmemişti Sabahattin Ali; alevlerin içinde dahi diz çökmemişti Metin, diz çökmemişti Asım, diz çökmemişti Hasret, diz çökmemişti Muhlis, diz çökmemişti Nesimi; şeytan olmayı göze almış, diz çökmemişti Nietzsche, diz çökmemişti Flaubert, diz çökmemişti Nesin; kurşunlara, bombalara hedef olmuştu da, diz çökmemişti Gandi, diz çökmemişti Lennon, diz çökmemişti Kışlalı, diz çökmemişti Mumcu, diz çökmemişti Dursun, diz çökmemişti Elçi; boyun eğmemişti erkekliğinize Nevin, sesleri hâlâ gümbür gümbürdür Sappho’nun, Woolf’ün, Beauvoir’nın ve kahkahası hâlen dinçtir, diridir Adile Teyze’nin…

Aforoz edilmiş ve toplumun dışına itilmişti lâkin diz çökmemişti Spinoza; esir düşmüştü de boyun eğmemişti Celan, boyun eğmemişti Wittgenstein; kendisini öldürmüş ve zalime minnet etmemişti Benjamin; işkence ile katledilirken dahi incecik bir şâirdi Arkadaş Zekâi; belediye çukurunda zâyi idi bir garip Orhan Veli; kitapları yakılsa da fikirleri bâki idi Hobbes’un, Amado’nun, Reich’in; aşkları yasaktı lâkin diz çökmemişti Rimbaud, diz çökmemişti Abélard, diz çökmemişti Héloise, diz çökmemişti Wilde, diz çökmemişti Verlaine; ne kadar hapse atılırsa atılsın, sahnede görünmüştü bir kere Afife Jale; sürgünden sürgüne yollansa da vazgeçmemişti Clara Zetkin, elbet elvermişti Don Kişot hapishânedeki Cervantes’e; son nefesleri şiir olmuştu Ahmed Arif’in, Eluard’ın, Sylvia’nın, Nilgün’ün, Hölderlin’in; üryan gelip üryan gitmişti Karacaoğlan, başı öne düşmemişti Mahzuni Şerif’in; bitmedi, bitmeyecek inancı ve inadı Cumartesi Anneleri’nin; nefretiniz size kalmıştı ve diz çökmemişti Petro, diz çökmemişti Ferhat, diz çökmemişti Hande, diz çökmemişti Roşin; son nefesi tarihe kazınmıştı Mehmet’in, Ethem’in, Berkin’in, Abdocan’ın, Medeni’nin, Nuh’un, Uğur’un, Dilek’in, Özgecan’ın, Ali İsmail’in, Ahmet’in, Kemal’in…

Tarih bu ya; inceliğiyle kabalığıyla, tarih bizimdir!

Diz çökmedik, çökmüyoruz.

Başımız dik, direneceğiz; onur bizimdir!

Bu da size dert olsun!

 

Hamza CELALETTİN/Gazeteduvar

URL: http://cerideimulkiye.com/?p=43621

Editör - 23 Haz 2018. Kategori Köşe yazıları, Yazarlar. Bu yazıya yapılan yorumları takip edebilirsiniz RSS 2.0. Bu yazıya yorum yapabilir ve geri izlemede bulunabilirsiniz

Yorum yaz

Arşivde ara

Tarih bazında ara
Kategori bazında ara
Google bazında ara

Foto Galeri

Giriş | Tasarım Gabfire themes